Thursday, June 12, 2014

गझल

गझल


कारण काही नाही पण, मन उदास झाले आहे
हा अनाथ धुरकटला क्षण, मन उदास झाले आहे
भेटेन एकदा म्हणतो, मृत्यूच्यापार तुला मी
दरम्यान युगांताचे रण, मन उदास झाले आहे
एकेक मोजतो आहे, की कसे बळावत गेले
जन्माचे विस्कटलेपण, मन उदास झाले आहे
उर्वरिता रिक्ता त्याज्या, मिळतील तुला ही नावे
हे दुनियेचे दानीपण, मन उदास झाले आहे
हे प्रवाहगामी जीवन, ही अनुगमनांची कथने
दशकांवर काळाचे वण, मन उदास झाले आहे
अनंत ढवळे

1 comment:

Vishal Rajguru said...

मृत्यूच्या पार, विस्कटले पण.. वा

स्वरांत यमक

स्वरकाफिया, स्वरयमक असे न म्हणता स्वरांत यमक म्हणणे अधिक योग्य ठरेल...